Bitwa na gwiazdy

Mieliśmy niedawno żałobę, potem pył wulkaniczny paraliżujący ruch samolotowy w całej Europie, następnie powódź – lato nie ma wyjścia, musi nam piękną pogodą to wszystko wynagrodzić. Oby tak się stało – wtedy na pewno więcej Was będzie uczestniczyło we wszelkich open airach, a i same festiwale lepiej wypadną. Jeśli chodzi o zaproszonych do Polski gości – trzeba stwierdzić to samo, co każdego roku: znów jest lepiej niż dotychczas czyli najlepiej. Clubbing w murach miejskich klubów nie ma u nas dobrego momentu, ale mamy wszyscy nadzieję, że wakacyjne festiwale nadrobią to z nawiązką i po wakacjach znów będziemy mogli skonstatować, że mamy w kraju wiele tysięcy prawdziwych fanów tanecznej elektroniki, nieistniejącej przecież w głównym obiegu.

W tym numerze mamy dla Was również kilka dowodów na to, jak płodne jest nasze krajowe towarzystwo producentów, których liczba ciągle rośnie i co najważniejsze – są oni coraz lepsi. W wielu przypadkach tylko brak odpowiedniej promocji powoduje, że znani są wciąż tylko nielicznym. Z drugiej strony większość z nich tworzy od niedawna, może rację ma Maxi Jazz z Faithless, że na sukces trzeba bardzo (bardzo!) ciężko pracować przez co najmniej 10 lat? Poczekajmy więc – młodzi adepci techno, jak Kuba Sojka, Adrian Kiliszek czy Tomek Wakulewski na pewno jeszcze zostaną nagrodzeni za swój talent. W świecie trance’u od dawna nie mamy się czym martwić - największe gwiazdy na świecie już dawno wypatrują nowych, polskich produkcji, można odnieść wrażenie, że nie jest tak trudno dostać się do tracklisty Armina czy Corstena. Na pewno trudniej jest regularnie sprzedawać duże ilości swoich kawałków, jak nasi aktualni liderzy housowy duet Karol XVII & MB Valence (w związku ze świetnymi wynikami przedaży za ostatnie 12 miesięcy, zostali nominowani do Beatport Music Awards). Niezwykle ciekawy wywiad z rzeszowianami na stronach 26-27. Z kolei do niedawna ich największa housowa konkurencja - duet WaWa - został poproszony o zremiksowanie najnowszego kawałka Kylie. WaWa już przestali szukać nowych dźwięków i w ostatnich sezonach idą trochę na łatwiznę, ale i tak należą im się brawa, bo długo pracowali na swój obecny status. Zupełnie jak... Tiësto, który po dekadzie rządzenia trancowym światem, szuka nowych inspiracji i denerwuje swoimi eksperymentami długoletnich fanów, przy okazji zyskując nowych. Wracając jednak do polskich producentów - w połamanym świecie też nareszcie zaczyna się coś ruszać. W poprzednim numerze podniecaliśmy się muzyką Radicalla i Razor Point, tym razem polecamy stronę „DNB.pl prezentuje”, gdzie m. in. o Xilencie (a w naszym Polska TOP 9 deep-drumowy Mortem i dubstepowy Eprom).

Wiosna polskich albumów

Fakt, że tej wiosny ukazuje się tylko ciekawych polskich albumów można naszym zdaniem potraktować jako kolejny sygnał, że nasz rynek muzyki elektronicznej dojrzał i dorósł i coraz więcej ma wspólnego z normalnością. Tego jeszcze nie było - w jednym numerze recenzujemy aż pięć krajowych albumów
(Nitrous Oxide, Razor Point, Radicall, Novika, Fox). W dodatku wszystkie są dobre!

Ciągle słyszymy, że z polskim clubbingiem coś jest nie tak. Mało dobrych klubów, mało ludzi w klubach ze świetną muzyką. Od czasu, gdy na blogu DJ MAGA (wpadajcie, jeśli dotąd nie mieliście okazji – www.djmag.pl) zacząłem z rozkoszą pisać artykuły o zbliżających się w dany weekend imprezach, przy okazji rozdając po kilka wejściówek, widać jak na dłoni, że wbrew malkontentom jest w czym wybierać. Pomyślałem sobie, że gdybym był jeszcze na studiach, gdybym pracował tylko dorywczo (albo z innego tytułu miałbym troszkę grosza), gdybym nie miał rodziny, gdybym mógł beztrosko cieszyć się młodością, a najbardziej ukochaną rzeczą na świecie byłaby dla mnie elektroniczna muzyka taneczna i wszystko, co się z nią wiąże – nie miałbym jednego weekendu odpoczynku. Zawsze na początku tygodnia okazuje, że „już w piątek w Sopocie światowa czołówka deep house’u Jimpster, tego samego dnia w Warszawie żywa legenda Detroit techno Jeff Mills, dzień później w Poznaniu cztery gwiazdy brytyjskiego dubstepu, we Wrocławiu noc z gwiazdą niemieckiego electro, a w Krakowie i Katowicach odpowiednio „gość z wytwórni Richiego Hawtina” i „współpracownik Johna B.”. Gdybym był więc wciąż na studiach, gdybym był jeszcze młody, wolny i spontaniczny – krążyłbym sobie po Polsce i przeżywałbym kolejne niesamowite chwile, prawie za darmo, bo wejściówki zdobywałbym na blogu www.djmag.pl lub gdzie indziej. Oczywiście można sobie pod nosem marudzić, że na 40-milionowy kraj powinno tego wszystkiego być dziesięć razy więcej, ale z drugiej strony – po co więcej? Żebyśmy znowu – jak w przypadku niszczącej nas pilotem telewizji – z nadmiaru wszystkiego nie wybrali niczego? Myślę sobie, że jedna sensowna muzyczna propozycja na każdy weekend w Trójmieście, Warszawie, Poznaniu, Krakowie, Wrocławiu, Katowicach i Łodzi to całkiem fajna oferta dla kogoś gotowego ruszyć w podróż po muzykę i wrażenia. Miło jest każdego tygodnia rozdawać kilkanaście wejściówek wśród osób, dla których te nieznane szerzej nazwiska mówią wiele lub bardzo wiele (podobnie przyjemnie jest obdarowywać Was płytami intrygujących wykonawców, a wcześniej obserwować, jak rośnie liczba zainteresowanych nimi).